Gdzie znajduje się wielka rzesza służąca Bogu?

Omówienie Księgi Objawienia 7:9-17 w świetle doktryny Towarzystwa Strażnica dotyczącej dwóch klas chrześcijan. Znajdziesz tu opis kluczowej kwestii, która wstrząsnęła Brooklyńskim Betel zarówno przed, jak i po wydarzeniach z lat 1980-1981, kiedy to usunięto stamtąd kilka najbardziej znaczących osób.

autor: Jon Mitchell

źródło: BEACON
tłumaczenie i uaktualnienie w 2002: Marek Boczkowski

 

Jon Mitchell

Podstawą do poniższych rozważań jest broszura Where Is The Great Crowd Serving God?, w której omówiono jedną z kluczowych kwestii, jaka w 1980 roku wstrząsnęła Biurem Głównym Towarzystwa Strażnica.

Jej autorem jest świadek tych wydarzeń, Jon Mitchell, były sekretarz Ciała Kierowniczego Świadków Jehowy.

 

Gdzie znajduje się "wielka rzesza" z Objawienia 7:15? Jedna z doktryn stanowiących trzon nauk Świadków Jehowy podaje, że opisana w tym wersecie grupa przebywa na ziemi. Świadkowie wierzą, że zdecydowana większość odkupionej ludzkości zostanie pobłogosławiona niekończącym się człowieczym życiem na ziemi, podczas gdy tylko "mała trzódka" 144 000 osób pójdzie do nieba, by usługiwać razem z Chrystusem. W związku z tym, jedna z doktryn Towarzystwa Strażnica mówi, że obecnie istnieją dwie klasy chrześcijan – klasa ziemska i klasa niebiańska. Uważają oni, że Chrystus jest pośrednikiem jedynie dla "namaszczonych" 144 000 członków klasy niebiańskiej (zobacz artykuł w Strażnicy nr 17 z 1980 roku "Korzystaj z usług jednego pośrednika między Bogiem a ludźmi", pod śródtytułem "Ilu skorzysta z usług 'pośrednika'?", a zwłaszcza paragraf 12 na stronie 13 i paragraf 22 na stronie 15. Zobacz także "Pytania czytelników" w Strażnicy nr 2 z 1980 roku: "Czy Jezus jest 'pośrednikiem' tylko dla chrześcijan namaszczonych duchem?"). Tym samym, osoby należące do klasy ziemskiej nie są objęte Nowym Przymierzem, którego pośrednikiem jest Chrystus, a korzystają z dobrodziejstw Bożych jedynie dzięki temu, że towarzyszą tym, którzy uważają się za ostatek pozostających jeszcze na ziemi 144 000 (ich liczbę określa się na nieco ponad 10 000 w stosunku do ponad 6 000 000 członków na całym świecie).

Ta doktryna o dwóch klasach bywała kwestionowana przez niektórych członków personelu Biura Głównego Towarzystwa Strażnica zarówno przed, jak i po wydarzeniach, jakie zaszokowały tą grupę społeczności Świadków w roku 1980. W tamtym czasie Jon Mitchell był sekretarzem w Betel (jak nazywane jest biuro główne Świadków), usługując w Dziale Służby oraz w "Biurach Dziesiątego Piętra", gdzie pracowali niektórzy członkowie Ciała Kierowniczego. To umożliwiło mu wgląd w niektóre zakulisowe wydarzenia dotyczące tego i innych rozważanych wówczas zagadnień. (Spostrzeżenia Jon’a są zbieżne z wydarzeniami opisanymi przez Raymonda Franza w książce Kryzys sumienia na stronach 290,291 i 295).

Poniższe streszczenie wyjaśnia niektóre rozbieżności, jakie pojawiły się w naukach Towarzystwa odnośnie Objawienia 7:9-17 oraz to, jak przyczyniły się one do powstania u Jon’a jego osobistego chrześcijańskiego "kryzysu sumienia". Aby pojąć zakres tej polemiki i wypływających z niej wniosków należy przede wszystkim poznać znaczenie dwóch greckich słów – naos i hieron – które w Biblii odnoszone są do świątyni Bożej.

Hieron jest greckim słowem określającym cały kompleks świątynny ze wszystkimi jego przybudówkami i dziedzińcami. Wyraz naos odnosi się do wewnętrznego sanktuarium kompleksu świątynnego, które obejmowało Miejsce Święte i Najświętsze (czyli Święte Świętych).

Różnica pomiędzy tymi dwoma terminami została dobrze zdefiniowana w Strażnicy z 15 sierpnia 1960 roku (wyd. ang.). Objaśniając drugi rozdział Ewangelii wg Jana (gdzie opisano obecność wymieniających pieniądze i wszystkich zwierząt sprzedawanych w świątyni), na stronie 493 w paragrafie drugim artykułu zatytułowanego "Świątynia w czasach apostolskich" powiedziano:

Jaki układ musiałby mieć budynek, żeby wydzielić miejsce na cały ten handel? Faktem jest, że ta świątynia nie była już pojedynczym budynkiem, ale złożoną strukturą, w centrum której znajdowało się sanktuarium. W oryginalnym języku bardzo wyraźnie ukazano, że pisarze biblijni rozróżniali dwa używane wtedy słowa hieron oraz naos. Hieron odnosi się do całego placu świątynnego, podczas gdy naos miał zastosowanie do samej struktury świątyni, będącej następczynią przybytku z pustyni. Dlatego Jan powiedział, że Jezus natknął się na cały ten handel w hieron.


1. Dziedziniec Pogan;
2. Dziedziniec Zewnętrzny;
3. Dziedziniec Kobiet;
4. Dziedziniec Izraela;
5. Dziedziniec Kapłanów;
6. Miejsce Święte;
7. Miejsce Najświętsze;
8. Kolumnada Królewska;
9. Portyk lub Kolumnada Salomona;
10. Soreg (przegroda);
11. Twierdza Antonia.



• Odnosi się do dziedzińców zewnętrznych świątyni (na•os’), skąd Jezus przepędził wymieniającyh pieniądze.
• zewnętrzny dziedziniec świątyni (na•os’), gdzie Judasz porzucił 30 srebrników.
STĄD wynika logiczny wniosek,
• że "wielka rzesza" służy Bogu na ziemskim dziedzińcu duchowej świątyni.


Na stronie 493 Strażnicy z 15 sierpnia 1960 roku właściwie określono zewnętrzną część obszaru świątynnego (o którym Biblia mówi, iż tam znajdowali się ludzie wymieniający pieniądze) posługując się greckim słowem hieron. Jednakże dwadzieścia lat później, w Strażnicy z 15 sierpnia 1980 roku na str. 15, błędnie wskazano, że wymieniający pieniądze znajdowali się na obszarze świątyni, określanej słowem naos. Uczyniono to w artykule mającym na celu uwypuklenie nauczanie Strażnicy, iż "wielka rzesza" jest klasą ziemską, pomimo umiejscowienia jej przez Objawienie 7:15 w Boskim naos. Tematyka oraz styl pisarski wskazują, że autorem obu artykułów był F.W. Franz. (Sanktuarium świątyni, naos, jest w Biblii określeniem nieba.)

Zgodnie z tym, w dosłownym, rozpisanym słowo po słowie tłumaczeniu The Kingdom Interlinear Translation of the Greek Scriptures, pod tekstem greckim znajdujemy co następuje:

hieron jest tłumaczony na "świątynia"

naos jest tłumaczony na "siedziba Boga"

Nauka Strażnicy na temat wielkiej rzeszy z Objawienia 7:15

Według Przekładu Nowego Świata Objawienie 7:15 mówi o "wielkiej rzeszy" tak:

Właśnie dlatego są przed tronem Boga i dniem i nocą pełnią dla niego świętą służbę w jego świątyni; a Zasiadający na tronie rozpostrze nad nimi swój namiot.

Komentując tą wypowiedź, Strażnica z 1 grudnia 1972 roku na stronie 722 (wyd. pol. nr19 z 1973, s.14) podaje:

Wspaniała wizja apostoła Jana ukazuje międzynarodową "wielką rzeszę" przy pełnieniu służby dla Jehowy w Jego świątyni, to znaczy na ziemskich dziedzińcach przeznaczonych dla tych, którzy nie są duchowymi Izraelitami, a więc jak gdyby na Dziedzińcu Pogan. [podkreślenie nasze].

Podobnie wypowiedziano się w Strażnicy z 1 lipca 1996 roku na stronie 20:

Zgodnie z proroctwem członkowie wielkiej rzeszy "dniem i nocą oddają mu [Bogu] cześć w jego świątyni" (...) Ponieważ nie należą do Izraelitów duchowych, będących kapłanami, Jan prawdopodobne ujrzał ich w świątyni na zewnętrznym Dziedzińcu Pogan. [podkreślenie nasze]

Nauka ta została również zilustrowana na szkicu zamieszczonym w Strażnicy z 15 sierpnia 1980 roku na stronie 17 (wyd. pol. nr5 z 1981 roku, s.5). Rysownik wyraźnie odmalował tutaj "wielką rzeszę' z gałęziami palmowymi na zewnętrznym Dziedzińcu Pogan, stojącą przed Soreg (przegrodą).

Świątynia Jehowy
Tak Towarzystwo Strażnica wyobraża sobie "Świątynię Jehowy". Zauważ, że Dziedziniec Pogan zilustrowano jako miejsce, gdzie szczęśliwi chwalcy Boga pełnią świętą służbę dniem i nocą. Stoi to w wyraźnej sprzeczności z biblijnym zastosowaniem tego dziedzińca, który w Objawieniu 11:2 symbolizuje okres niepomyślności dla tych, których nie zaliczono do prawdziwych chwalców Boga.

Rozbieżności w Przekładzie Nowego Świata

Ktoś mógłby sądzić, że w Objawieniu 7:15 słowo "świątynia" jest w Przekładzie Nowego Świata tłumaczeniem greckiego hieron. Jednakże przeanalizowanie tego wersetu w The Kingdom Interlinear of the Greek Scriptures wyjawia, że słowem występującym w tym wersecie jest naos, a nie hieron. Przekład Kingdom Interlinear poprawnie oddaje to słowo jako "siedziba Boga" w dosłownym tłumaczeniu, jakie znajduje się linijkę pod oryginalnym tekstem greckim, ale zostało one zmienione w wersecie w kolumnie z tekstem angielskim i oddane przez słowo "świątynia" [w sensie ogólnym]. (Naos zostało w Przekładzie Nowego Świata przetłumaczone na "świątynia" także w Objawieniu 3:12, ale we wszystkich pozostałych miejscach jego występowania w Objawieniu są oddane przez "sanktuarium" lub "sanktuarium świątyni" – Obj 11:2,19; 14:15; 15:5-8; 16:1,17).

W roku 1980 do uszu Ciała Kierowniczego doszły sygnały o "odstępczych" naukach i pracownicy Betel zostali ostrzeżeni, żeby nie dawać im posłuchu. Niemniej jednak przywódcy zrozumieli, iż stanęli wobec dylematu i zaczęli szukać sposobu załagodzenia sprawy, obiecując, że już wkrótce ukażą się odpowiedzi w literaturze Towarzystwa oraz w specjalnych, pokazywanych przez monitory telewizyjne wystąpieniach członków personelu redakcyjnego i innych osób podczas porannego śniadania. Strażnica z 15 sierpnia 1980 roku (wyd. pol. nr5 z 1981 roku) skierowała uwagę na biblijną interpretację Towarzystwa dwóch klas w artykule zatytułowanym "Gdzie 'wielka rzesza' pełni świętą służbę?" Autorem był przypuszczalnie Frederick Franz. Artykuł starał się wywołać wrażenie, że słowo naos było niekiedy używane w Biblii w znaczeniu całego kompleksu świątynnego, a nie tylko wobec wewnętrznego sanktuarium. (Jest to punkt o decydującym znaczeniu, gdyż wewnętrzne sanktuarium oznacza niebo). Poniższa ramka zamieszczona na stronie 15 (wyd. pol. – str. 3) przytacza biblijne przykłady odnoszenia naos do "całej świątyni", łącznie z Dziedzińcem Pogan.

[Co ciekawe, w polskim wydaniu owej Strażnicy, nie wiedzieć czemu ramkę tą przetłumaczono błędnie (punkt 1) i z pominięciem punktu 3. Być może odpowiedzią jest to, co napisał R. Franz w Kryzysie sumienia, s.407: "Towarzystwo Strażnica przyznało się do tego błędu w liście z 11 maja 1981 roku (...) W liście stwierdzono, że 'punkt trzeci streszczenia znajdujący się u dołu strony 15 został potem usunięty z tłumaczeń tego artykułu w innych wydaniach językowych Strażnicy'".]

 

Zazwyczaj Świadkowie Jehowy z zadowoleniem przyjmują informacje podawane w Strażnicy, bez zadawania pytań. Ale w tym przypadku niektórzy ogólnie szanowani i poważani członkowie personelu Biura Głównego Towarzystwa Strażnica zostali wykluczeni pod zarzutem "odstępstwa". To skłoniło innych członków do sprawdzenia podanych dowodów, a to, co odkryli, wstrząsnęło nimi. Artykuł w Strażnicy przemilcza biblijne wersety, jakie można byłoby zacytować na poparcie powyższych wniosków. Jednakże w przeciwieństwie do wyraźnie sformułowanych w ramce wniosków, to własny przekład Towarzystwa The Kingdom Interlinear Translation of the Greek Scriptures ujawnia, że w dwóch przypadkach sprawozdań biblijnych, na jakie się powołano, słowo naos nie występuje. We wszystkich wersetach opisujących poniższe wydarzenia wyraźnie występuje słowo hieron, a nie naos:

Odnosi się do dziedzińców zewnętrznych świątyni (jest hieron – a nie naos), skąd Jezus przepędził wymieniających pieniądze. [Zdania tego nie ma w polskim wydaniu Strażnicy]. (Zobacz: Mt 21:12; Mk 11:15; Łk 19:45 i Jn 2:14,15 w Kingdom Interlinear Translation).

Określa całą świątynię (jest hieron – a nie naos) zburzoną z wyroku Bożego. (Zobacz: Mt 24:1,2; Mk 13:1-3 Łk 21:5,6 w Kingdom Interlinear).

Poza tym, dociekania wykazały, że dwa inne sprawozdania biblijne, do których się odniesiono (Mt 24:1,2 i Jn 2:19,20) nie są absolutnie żadnymi bezspornymi dowodami, że w wersetach tych termin naos został użyty do opisania całego obszaru świątynnego.

To rażące przekręcanie Pisma Świętego (a w chwili obecnej złe traktowanie szczerych chrześcijan w duchu Mt 24:4,49 i 3Jn 9,10), poprzez co usiłowano podtrzymać doktrynę Towarzystwa, wielce zmartwiło tych, którzy szukali umotywowania informacji przedstawionych w artykule Strażnicy.

W trakcie dalszego badania tematu, coraz bardziej oczywiste stawało się, że apostoł Jan używał słowa naos w odnośnych wersetach Objawienia w związku z wewnętrznym sanktuarium wyobrażającym niebo (Zobacz na przykład Objawienie 3:12; 7:15; 11;1; 11:19; 14:15; 15:5; 16:1,17 w The Jerusalem Bible). Nawet jedna z własnych książek Towarzystwa, Then Is Finished the Mystery of God (Wtedy dokona się tajemnica Boża, 1969 [w języku polskim brak]) omawiając Objawienie 11:2 na stronie 260 podaje:

Sanktuarium świątyni, czyli naos zajmowało jedynie część obszaru świątynnego. [podkreślenie nasze]

Objawienie 11:2 według Przekładu Nowego Świata brzmi:

Ale co do dziedzińca, który jest na zewnątrz sanktuarium świątyni (naos), wyrzuć go precz i nie mierz, bo został dany narodom ("Poganom" – AV, NEB, Moffat), a one będą deptać święte miasto przez czterdzieści dwa miesiące.

Uczeni bibliści powszechnie zgadzają się z tym, że "dziedziniec, który jest na zewnątrz" naos ma w tym wersecie związek z dziedzińcem pogan w świątyni odbudowanej przez Heroda (zobacz na przykład przypis do tego wersetu w The New American Bible). Oczywiste jest, że ten zupełnie zewnętrzny dziedziniec w żaden sposób nie należy do naos (wewnętrznego sanktuarium, czyli "siedziby Boga", Kingdom Interlinear), na którym w Objawieniu 7:15 przedstawiono "wielką rzeszę" służącą Bogu. Powiedziano o nim, że jest "na zewnątrz" naos, a osoby znajdujące się na nim zobrazowano jako przeciwników, a nie jako zwolenników prawdziwego wielbienia.

Kolejnym znaczącym punktem jest to, że w Objawieniu 7:9,15 o "wielkiej rzeszy" powiedziano, iż znajduje się "przed tronem" Boga. Jak wskazują publikacje Towarzystwa, greckie słowo tłumaczone w tym wersecie na "przed" brzmi enopion i dosłownie znaczy "w obliczu" (zobacz chociażby książkę Wspaniały finał Objawienia bliski!, 1988, s.123). To greckie słowo poprzez całą Księgę Objawienia używane jest wielokrotnie do określenia umiejscowienia przedmiotów lub osób "przed" czy "w obliczu" Boga w niebie. Rzut oka na poniższe wersety w The Kingdom Interlinear Translation of the Greek Scriptures wykazuje to wyraźnie:

Objawienie 1:4 Objawienie 4:5 Objawienie 4:6 Objawienie 4:10 Objawienie 7:9 Objawienie 7:11 Objawienie 7:15 Objawienie 8:3 Objawienie 9:13 Objawienie 11:16 Objawienie 14:3
- "od siedmiu duchów, które są przed (enopion) jego [Boga] tronem"
- "przed (enopion) tronem [Boga] płonie siedem lamp ognistych"
- "A przed (enopion) tronem [Boga] jest jak gdyby morze szklane podobne do kryształu"
- "dwudziestu czterech starszych upada przed (enopion) Zasiadającym na tronie, (...) i rzuca przed (enopion) tron swoje korony"
- "wielka rzesza (...) stojąca przed (enopion) tronem i przed (enopion) Barankiem"
- "A wszyscy aniołowie stali wokół tronu i starszych, i czterech żywych stworzeń i upadli przed (enopion) tronem na twarze swoje i oddali cześć Bogu"
- "Właśnie dlatego są [wielka rzesza] przed (enopion) tronem Boga, i (...) pełnią dla niego świętą służbę"
- "I przybył inny anioł i stanął przy ołtarzu, mając złote naczynie kadzielne; i dano mu dużo kadzidła, aby wraz z modlitwami wszystkich świętych ofiarował je na złotym ołtarzu, który był przed (enopion) tronem"
- "I usłyszałem jak jeden głos od rogów złotego ołtarza, który jest przed (enopion) Bogiem"
- "A dwudziestu czterech starszych, którzy zasiadali przed (enopion) Bogiem..."
- "I śpiewają [144 000] jak gdyby nową pieśń przed (enopion) tronem i przed (enopion) czterema żywymi stworzeniami i starszymi"

 

Sprawa jest bezsporna, gdyż po rozważeniu kontekstu zastosowania słowa enopion nie ma najmniejszej wątpliwości, iż "wielka rzesza" znajduje się "przed tronem" w tym samym znaczeniu, co siedem lamp ognistych, morze szklane podobne do kryształu, korony 24 starszych, aniołowie, sami starsi, cztery żywe stworzenia, złoty ołtarz i 144000.

Wkrótce po wydarzeniach z roku 1981 Jon zrezygnował ze swojego stanowiska w Betel po dziesięciu latach pełnoczasowej służby i aż do śmierci w 2004 roku dążył do praktykowania chrystianizmu bez ingerencji organizacyjnych ograniczeń, które jakże często utrudniają szerzenie prawdy.

UAKTUALNIENIE - luty 1998

Zaskakując doktrynalną zmianą, zaledwie dziewiętnaście miesięcy po wydaniu Strażnicy z 1 lipca 1996 roku (strona 20), w którym podtrzymano wieloletnie stanowisko odnośnie umiejscowienia "wielkiej rzeszy", Towarzystwo zmieniło tę naukę. Zamieszczamy poniżej nową informację, jaką zaprezentowano w ramce w Strażnicy z 1 lutego 1998 roku na stronie 21, w artykule zatytułowanym "Drugie owce a Nowe Przymierze":

Rzeczą szczególnie uderzającą w owej zmianie nauczania – oprócz stwierdzenia, iż "wielka rzesza" nie stoi "na odrębnym Dziedzińcu Pogan" – jest fakt, że Towarzystwo w bardzo wyraźny sposób powiązało ze sobą wersety z Objawienia 7:15 i 11:2. "Dziedziniec, który jest na zewnątrz sanktuarium świątyni (naos)", opisany w Objawieniu 11:2, jest teraz jednoznacznie utożsamiany z "ziemskim dziedzińcem wielkiej duchowej świątyni Jehowy" wypełnionym zarówno "wielką rzeszą", jak i namaszczonymi chrześcijanami. Gdy żył jeszcze F. W. Franz (a nawet w latach zamieszania, jakie upłynęły od jego śmierci 22 grudnia 1992 roku), Towarzystwo raczej starannie unikało takiego łączenia tych wersetów. Było to najwidoczniej spowodowane oczywistym rozróżnieniem sanktuarium (naos, czyli "siedzibą Boga") od zewnętrznego dziedzińca, wymienionych w tym wersecie. Chyba najwyraźniej można to dostrzec w pierwszej części tego wersetu według wydanego przez Towarzystwo przekładu, gdzie pod oryginalnym tekstem greckim słowo po słowie oddano jego treść – The Kingdom Interlinear Translation of the Greek Scriptures:

A dziedziniec (będący) na zewnątrz siedziby Boga

Jednakże teraz organizacja umieszcza "wielką rzeszę" bezpośrednio wewnątrz dziedzińca opisanego w Objawieniu 11:2 i wyraźnie utożsamia go z tą samą częścią "duchowej świątyni" z Objawienia 7:15, która według Świadków Jehowy odnosi się do miejsca, w którym stoi "wielka rzesza" w świątyni Bożej (naos).

Niemniej próba zmiany powszechnie przyjmowanego proroczego różnicowania dziedzińców, od Dziedzińca Pogan do dziedzińca zewnętrznego świątyni Salomona, nie rozwiązuje Towarzystwu problemu interpretacji. Bez względu na to, którą świątynię powiązalibyśmy z Objawieniem 11:2 – czy byłaby to świątynia Salomona, Ezechiela czy Heroda – głównym punktem tematu jest to, że ten ziemski dziedziniec znajduje się "na zewnątrz sanktuarium świątyni (naos)", podczas gdy "wielką rzeszę" z Objawienia 7:15 opisano, że stoi wewnątrz sanktuarium świątyni, czyli w naos.

Oczywiste jest, że przez całą Księgę Objawienia wyraz naos jest konsekwentnie stosowany ze szczególnym odniesieniem do najskrytszej części świątyni, zobrazowanej jako niebiańskie sanktuarium. Publikacja Towarzystwa Strażnica pt. Then Is Finished the Mystery of God (1969), w nawiązaniu do komentarza tekstu z Objawienia 11:2 podaje na stronie 260:

Sanktuarium świątyni, czyli naos zajmowało jedynie część obszaru świątynnego.

W dziele The New International Dictionary of New Testament Theology (tom V, strona 784, wydanie z 1986 roku) zwrócono uwagę na inne wersety z Księgi Objawienia, w których występuje greckie słowo naos, i opatrzono je takim komentarzem:

Częste wzmianki o niebiańskiej świątyni w Apokalipsie (Obj. 7:15; 11:19; 14:15nn; 15:5-8; 16:1,17), w wyraźny sposób opierają się na Ps. 11:4.

A Strażnica z 15 sierpnia 1980 roku (wyd. pol. nr 5 z 1981, s. 3) poprawnie zauważyła na stronie 15:

Greckie słowo naos’ odnosi się często do wnętrza przybytku, przedstawiającego samo niebo.

Zatem dowodem, że "wielka rzesza" nie znajduje się w niebiańskim sanktuarium Boga powinno być jakoś wykazane, iż termin "naos" może obejmować także "dziedziniec, który jest na zewnątrz sanktuarium świątyni (naos)", o którym czytamy w Objawieniu 11:2. Ale – jak wskazuje na to cytowana powyżej własna publikacja Towarzystwa – sam ten werset jasno temu przeczy, ponieważ dokonano w nim wyraźnego rozróżnienia pomiędzy dziedzińcem a sanktuarium świątyni. Jan w oczywisty sposób używa terminu "naos" w wąskim znaczeniu ograniczającym się tylko do "siedziby [mieszkania] Boga". [Zobacz te wersety w The Kingdom Interlinear Translation of the Greek Scriptures].

Jest to kolejny przypadek pokazujący, że Towarzystwo biorąc się za rozpatrywanie Biblii zamiast rozpocząć od samego Pisma Świętego i wszelkie zmiany zapatrywań w swoich naukach dopasowywać do Słowa Bożego, nagina Biblię do swych tradycyjnych wierzeń i interpretacji. (Porównaj Mateusza 15:1-9 i Marka 7:6-9, gdzie Jezus potępił uczonych w piśmie i faryzeuszy za przedkładanie precedensów z tradycji nad Słowo Boże). Tak więc trzeba tylko czekać na to, że albo pewnego dnia Towarzystwo powróci do swojego stanowiska sprzed roku 1935 (zobacz Wspaniały finał Objawienia bliski!, s.120), które akcentowało wyraźną naukę biblijną, iż wielka rzesza znajduje się "przed tronem" w niebiańskim sanktuarium Bożym (naos), albo pozostanie im jedynie dalsze zaciemnianie tematu przez próby przymuszania Biblii do wyrażania poglądów zgodnych z obecnym nauczaniem Towarzystwa.

UAKTUALNIENIE - maj 2002

W artykule "Pytania czytelników" opublikowanym w Strażnicy z 1 maja 2002 roku na stronach 30 i 31, omówiono następujące zagadnienie:

W której części świątyni Jehowy pełni świętą służbę "wielka rzesza" z wizji Jana? (Objawienie 7:9-15).

Chociaż w artykule tym podtrzymano twierdzenie, że "wielka rzesza" stoi na dziedzińcu zewnętrznym, oraz otwarcie przyznano, iż "w minionych latach [mylnie] uważano, że wielka rzesza przebywa na nowożytnym duchowym odpowiednika dziedzińca Pogan", to jednak bardzo interesujące jest ponowne przeanalizowanie przez Towarzystwo występujących w Biblii greckich słów hieron i naos.

Omawiając czwarty powód, dla którego dziedzińcem, na którym stoi "wielka rzesza" nie może być Dziedziniec Pogan, ale dziedziniec zewnętrzny duchowej świątyni Jehowy, powiedziano (cytując za The Jewish Encyclopedia):

Ściśle rzecz biorąc, ten zewnętrzny dziedziniec [Pogan] nie był częścią Świątyni. Ziemia ta nie była święta i mógł tam wejść każdy.

Takie zrozumienie umiejscowienia "wielkiej rzeszy" faktycznie jest diametralną zmianą, gdy weźmie się chociażby pod uwagę wypowiedź ze Strażnicy z 1 grudnia 1972, str. 722 (wyd. pol. nr 19 z 1973, s.14), gdzie podano:

Wspaniała wizja apostoła Jana ukazuje międzynarodową "wielką rzeszę" przy pełnieniu służby dla Jehowy w Jego świątyni, to znaczy ziemskich dziedzińcach przeznaczonych dla tych, którzy nie są duchowymi Izraelitami, a więc jak gdyby na Dziedzińcu Pogan”. [podkreślenie nasze]

Pogląd ten podtrzymywano jeszcze w Strażnicy z 1 lipca 1996 roku na stronie 20:

Zgodnie z proroctwem członkowie wielkiej rzeszy "dniem i nocą oddają mu [Bogu] cześć w jego świątyni". (...) Ponieważ nie należą do Izraelitów duchowych, będących kapłanami, Jan prawdopodobne ujrzał ich w świątyni na zewnętrznym Dziedzińcu Pogan.

Czy to coś zmienia? Owszem. Dziedziniec Pogan znajdował się bowiem w tym miejscu kompleksu świątynnego, który Biblia określa zwrotem hieron, a nie naos, gdzie według Objawienia 7:15 stoi "wielka rzesza".

Przypomnijmy sobie definicje tych greckich słów: Hieron jest greckim słowem określającym cały kompleks świątynny ze wszystkimi jego przybudówkami i dziedzińcami.

Strażnica z 1 maja 2002 roku tak to wyjaśnia:

Greckie słowo hieròn, tłumaczone na "świątynię" i używane w odniesieniu do Dziedzińca Pogan, "odnosi się bardziej do całego kompleksu niż do samego budynku Świątyni" (Barclay M. Newman i Philip C. Stine, A Handbook on the Gospel of Matthew).

Natomiast wyraz naos odnosi się do wewnętrznego sanktuarium kompleksu świątynnego, które obejmowało Miejsce Święte i Najświętsze (Święte Świętych). I chociaż w Strażnicy z 1 maja 2002 roku próbuje się słowu naos nadać szersze znaczenie:

W kontekście świątyni jerozolimskiej na ogół odnosi się ono [słowo naòs] do Miejsca Najświętszego, do samego budynku świątyni lub do całego obiektu. Czasami tłumaczy się je na "sanktuarium";

to zdanie wcześniej wyraźnie poświadczono, że

W opisie wielkiej rzeszy z wizji Jana "świątynia" jest tłumaczeniem precyzyjniejszego określenia naòs.

Jak pamiętamy z wcześniejszych ustaleń - w dosłownym, oddanym słowo po słowie tłumaczeniu, jakie znajdujemy pod tekstem greckim w The Kingdom Interlinear Translation of the Greek Scriptures:

hieron jest tłumaczone na "świątynia"

naos jest tłumaczone na "siedziba Boga"

W związku z tym, jeśli zgodnie z ostatnimi wypowiedziami Strażnicy "wielka rzesza" pełniąca świętą służbę w świątyni Boga rzeczywiście znajduje się w "siedzibie Boga" (naos, Int.), to gdzie jest w końcu owa "siedziba [mieszkanie] Boga", czyli "sanktuarium świątyni"? W niebie czy na ziemi?

Strażnica z 15 sierpnia 1980 roku (wyd. pol. nr5 z 1981, s. 2) na stronie 14 argumentowała:

Kwestia obraca się wokół określenia z greckiego oryginału, które bywa tłumaczone różnie, między innymi na "przybytek", "świątynię", "kościół" lub "sanktuarium". Słowo to, naos′, występuje na przykład w biblijnym sprawozdaniu ukazującym, jak Jezus Chrystus wypędził ze świątyni Heroda kupców i tych, którzy tam wymieniali pieniądze. (...) Z pewnością nie chodziło tu o centralny gmach świątyni, który składał się z przedsionka oraz Miejsca Świętego i Miejsca Najświętszego. Mieli [Żydzi] raczej na myśli cały teren świątynny, łącznie z dziedzińcami; właśnie na jednym z nich prowadzili swoje interesy bankierzy i kupcy.

Czyżby?

Zapoznajmy się z wersetami opisującymi podane powyżej zdarzenie, z jednoczesnym uwzględnieniem oryginalnych greckich słów, posługując się The Kingdom Interlinear Translation:

Mateusza 21:12 – "A Jezus wszedł do świątyni (hieron) i powyrzucał wszystkich sprzedających i kupujących w świątyni (hieron), i poprzewracał stoły wymieniających pieniądze, a także ławy sprzedających gołębie."

Marka 11:15 – "I przyszli do Jerozolimy. Tam wszedł do świątyni (hieron) i zaczął wyrzucać sprzedających i kupujących w świątyni (hieron) i poprzewracał stoły wymieniających pieniądze, a także ławy sprzedających gołębie."

Łukasza 19:45 – "I wszedłszy do świątyni (hieron), zaczął wyrzucać tych, którzy sprzedawali."

Jana 2:14,15 – "I zastał w świątyni (hieron) sprzedawców bydła i owiec, i gołębi, jak również wekslarzy na ich miejscach. Uczyniwszy więc bicz z powrozów, wypędził ich wszystkich ze świątyni (hieron), a także owce i bydło, i rozsypał monety wymieniających pieniądze oraz poprzewracał ich stoły."

Jest zatem oczywiste, że Towarzystwo dopuściło się nadużycia na tekście biblijnym, wmawiając czytelnikom, że w oryginalnej grece w powyższych wersetach znajdujemy słowo naos, podczas gdy w rzeczywistości wszyscy czterej ewangeliści użyli terminu hieron.

Skąd pomysł, że Żydzi "mieli raczej na myśli cały teren świątynny, łącznie z dziedzińcami"? A jeśli tak było, to dlaczego Pisma Greckie konsekwentnie rozróżniają poszczególne zabudowania świątynne słowami hieron i naos, nie stosując ich zamiennie?

Wniosek może być tylko jeden – chociaż Objawienie faktycznie rozgranicza pozycję i zakres przydzielonych przez Boga obowiązków dwóm grupom: "144 000" i "wielkiej rzeszy", to obie stoją "przed Bogiem" i "pełnią świętą służbę w symbolicznym wyobrażeniu oraz cieniu rzeczy niebiańskich" (Heb. 8:5), w "jego świątyni (naos)". Poza tym, Objawienie 7:15 podaje:

Zasiadający na tronie rozpostrze nad nimi [nad wielką rzeszą] swój namiot.

Co to za namiot? Hebrajczyków 8:1,2 wyjaśniając znaczenie szczegółów ziemskiego Przybytku, który był wyobrażeniem rzeczy niebiańskich (m. in. tych opisanych w Objawieniu 7) donosi:

A oto główna myśl omawianych spraw: Właśnie takiego mamy arcykapłana i on zasiadł po prawicy tronu Majestatu w niebiosach, publiczny sługa miejsca świętego oraz prawdziwego namiotu, który postawił Jehowa, a nie człowiek.

Nieco dalej, w Hebrajczyków 9:11,12 czytamy:

Kiedy jednak przyszedł Chrystus jako arcykapłan dóbr, które miały nastać, wtedy przez większy i doskonalszy namiot, nie uczyniony rękami, to jest nie z tego stworzenia, wszedł on raz na zawsze – ale nie z krwią kozłów i byczków, lecz z własną krwią – do miejsca świętego.

A zatem, chociaż Miejsce Święte i Najświętsze znajdują się w obrębie "namiotu", to jednak stanowi on odrębną część, gdyż Chrystus wszedł do Miejsca Świętego "przez" namiot. Nie wyklucza to więc możliwości znajdowania się tam "wielkiej rzeszy", która nie wchodzi za Chrystusem do samego sanktuarium.

Ostateczny osąd podawanego przez Towarzystwo "pokarmu na czas słuszny" w kontekście tematu Gdzie znajduje się wielka rzesza służąca Bogu? pozostawiamy Czytelnikom.