Niewolnik wierny i roztropny

autor: Paul Grundy

źródło: JWfacts.com
tłumaczenie: Marek Boczkowski

 

Przypowieść o niewolniku wiernym i roztropnym wykorzystywana jest przez Ciało Kierownicze Strażnicy dla udowodnienia tezy, iż od roku 1919 zostało ono namaszczone przez Boga do przewodzenia Jego ludowi.

Mateusza 24:45-47

Kto rzeczywiście jest niewolnikiem wiernym i roztropnym, którego pan ustanowił nad członkami czeladzi swojej, aby im dawał pokarm we właściwym czasie? Szczęśliwy ów niewolnik, jeśli jego pan, przybywszy, zastanie go tak czyniącego! Zaprawdę wam mówię: Ustanowi go nad całym swoim mieniem.

Ta prosta przypowieść definiuje charakterystykę Świadków Jehowy. Pytanie Jezusa ma zasadnicze znaczenie dla istnienia i struktury tej religii i jest dla niej biblijnym fundamentem. Wywiedziono z niej koncepcję, że w 1919 roku Bóg wybrał przywódców Towarzystwa Strażnica na swóje jedyne źródło prawy i od tego czasu uzasadnia to powód, dla którego Świadkowie Jehowy muszą bez zastrzeżeń podporządkowywać się Ciału Kierowniczemu Strażnicy.

Sprawozdanie ze zgromadzenia statutowego, 2012

"Niewolnik wierny i roztropny" został ustanowiony nad członkami czeladzi Jezusa w roku 1919. Niewolnikiem tym jest niewielka grupa braci namaszczonych duchem świętym, która usługuje w Biurze Głównym podczas obecności Chrystusa i ma bezpośredni udział w przygotowywaniu i rozdzielaniu pokarmu duchowego. Gdy członkowie tej grupy współpracują jako Ciało Kierownicze, występują wówczas w roli "niewolnika wiernego i roztropnego".

*** The Watchtower z 15 lipca 2011, s.24 [angielska wersja uproszczona] ***

Aby zyskać uznanie Jehowy musimy być posłuszni niewolnikowi wiernemu i roztropnemu.

*** Strażnica z 15 lutego 2009, s.26 ***

Skoro Jehowa Bóg i Jezus Chrystus całkowicie ufają niewolnikowi, to czy my nie powinniśmy postępować tak samo?

*** Strażnica z 1 sierpnia 2001, s.14 ***

Jeśli chodzi o zrozumienie Biblii, [dojrzały chrześcijanin] nie będzie krzewił osobistych opinii czy poglądów ani się przy nich upierał. Wprost przeciwnie, odniesie się z bezgranicznym zaufaniem do prawdy objawionej przez Jehowę Boga za pośrednictwem Jego Syna, Jezusa Chrystusa, oraz "niewolnika wiernego i roztropnego".

*** The Watchtower z 1 października 1959, s.583 [Strażnica nr10 z 1960, s.13] ***

Aby działać zgodnie z ochrzczeniem do życia, z chrztem Większego Noego, musimy się podporządkowywać temu niewolnikowi oraz współpracować z nim i jego prawnym narzędziem, Towarzystwa Strażnica.

Przez wiele dziesięcioleci do Niewolnika zaliczano wszystkich "namaszczonych" Świadków, lecz od roku 2009 Ciało Kierownicze zaczęło zamieszczać wypowiedzi podkreślające ich własny autorytet, o czym napiszemy dalej. W końcu, podczas dorocznego zgromadzenia statutowego w roku 2012 Ciało Kierownicze oznajmiło, że przejmuje rolę Niewolnika wyłącznie na siebie.

Strażnica z 15 lipca 2013, s.26

Te pompatyczne oświadczenia niosą ze sobą poważne implikacje. Przeświadczenie, że Bóg objawia treść Biblii poprzez Ciało Kierownicze Strażnicy ma wpływ na wiarę Świadków Jehowy odnośnie doktryn, kwestii moralnych, historię i przyszłość oraz ich zachowań względem obyczajów i rodziny. Prawda zmienia się wprost proporcjonalnie do zmiany interpretacji Strażnicy. Gdy w grę wchodzi tak przeogromna władza, dobrze byłoby udowodnić czy Bóg faktycznie posługuje się osobami przewodzącymi Strażnicą.

Dowód

W czasach biblijnych Jehowa w prosty sposób umożliwiał rozpoznanie, kogo wybrał do przewodzenia swemu ludowi - poprzez cuda oraz dary ducha. Przywódcy Strażnicy nie wyróżniają się żadnym z tych elementów.

Rozpoznanie osób, którymi posługuje się Jehowa
Czasy biblijne
Ciało Kierownicze Strażnicy
Cuda Jehowa wykorzystywał cuda do rozpoznania tych, których wybrał do przewodzenia drugim. Na przykład:
Noe - zebranie zwierząt
Mojżesz - zamiana lasek w węże
Apostołowie - dary ducha, takie jak uzdrawianie wiarą


  Żadne
Proroctwa Gdy Jehowa posługiwał się jakąś osobą w celu przepowiadania przyszłych wydarzeń, proroctwa te zawsze były dokładne. Na przykład, proroctwa Daniela dotyczące upadku Babilonu i następujących po sobie mocarstw światowych 100% przepowiedni Strażnicy było fałszywych, chociażby te, że koniec świata miał nastąpić w 1914, potem w 1925, a następnie w 1975. Co więcej, nauka o pokoleniu propagowana do 1995 roku jest bliska okazania się fałszem, gdyż wymierają ostatni urodzeni przed rokiem 1914.
Spójność Biblia tworzy spójną całość, a jej pisarze przedstawili orędzie bez wewnętrznych sprzeczności
Doktryny Strażnicy zmieniały się jak w kalejdoskopie. Nie można tego wyjaśnić jakimś nowym światłem, gdyż dochodziło do licznych zmian zdania i sprzeczności, takich jak nauka o pokoleniu, przeszczepach narządów i władz zwierzchnich

Ponieważ Strażnica nie posiada jasnych i wyraźnych dowodów na Boskie poparcie, ucieka się do niepotwierdzonego przypisywania sobie kierownictwa, bez jakichkolwiek uzasadnionych podstaw.

*** Strażnica nr4 z 1981, s.25 ***

Niezbite świadectwo

"Niewolnik wierny i rozumny" może przedstawić mnóstwo dowodów poświadczających, że zasługuje na wiarę i zaufanie. W poniższym wykazie podano zaledwie część określeń biblijnych i proroczych, które od roku 1919 odnoszą się do ostatka namaszczonych naśladowców Jezusa Chrystusa albo których jest on odpowiednikiem:

Pod powyższą wypowiedzią artykuł z 1981 roku wymienia 80 "określeń biblijnych", po których oczekuje się od czytelnika, że uwierzy we współczesnego niewolnika dzięki zamieszczeniu biblijnych odniesień tak różnorodnych, jak "żona Noego", "aniołowie posłani do Lota" i "pozostawione kłosy". Ale czy naprawdę określenia te mogą zostać uznane za dowód, że przywódcy Strażnicy od roku 1919 wyobrażają Niewolnika?

Ciało Kierownicze twierdzi także, że ponieważ zostało zamianowane przez Jezusa, zatem musi być godne zaufania.

*** Zorganizowani do spełniania woli Jehowy, 2005, s.18 ***

Klasie niewolnika można w pełni zaufać z wielu powodów. Przede wszystkim Jezus ustanowił go nad całym swoim cennym "mieniem". Wyraźnie z tego wynika, że darzy go bezgranicznym zaufaniem.

Jest to typowe dla Niewolnika pokrętne rozumowanie, poprzez które usiłuje przekonać: "Skoro mówimy wam, że Jezus nam ufa, to i wy powinniście nam ufać".

Powyższa wypowiedź trąci ironią w świetle tego, co teraz zawarto w Strażnicy z 15 lipca 2013 roku, mianowicie że Wierny Niewolnik nie został ustanowiony nad całym mieniem Jezusa. W roku 1919 zostali ustanowieni nad czeladzią, ale ustanowienie nad całym jego mieniem nastąpi nie wcześniej, jak po wybuchu Wielkiego Ucisku. "Najważniejszy" powód, dla którego Niewolnik domagał się zaufania przestał istnieć.

Kolejną argumentacją jest to, iż dojrzali chrześcijanie zrozumieją, że organizacja Strażnicy jest prowadzona przez Boga, ponieważ góruje nad innymi doktrynalnie, w okazywaniu miłości oraz poprzez wzrost liczebny członków.

*** Strażnica nr21 z 1959, s.12 ***

Ludzie dojrzali we wzroście chrześcijańskim uświadamiają sobie na podstawie Pisma Świętego i widomych przejawów łaski Jehowy spoczywającej na Jego wiernym i rozumnym niewolniku, że Bóg obcuje ze swym ludem jako z organizacją i że Jego duch też działa w połączeniu z tą organizacją. (Mat. 24:45-47)

*** Strażnica nr10 z 1965, s.4 ***

Objawienie namaszczonym świadkom Jehowy zdumiewających szczegółów o Jego zamierzeniach i w ogóle obfitość pokarmu duchowego wyraźnie dowodzi, że właśnie oni są wspomnianą przez Jezusa klasą "niewolnika wiernego i rozumnego".

Ale czy ogłoszenie przez samego siebie, że jest się Niewolnikiem stanowi dowód, iż tak jest naprawdę? Każda religia uważa, że posiada biblijną podbudowę dla swoich wierzeń i może wskazać na liczbę członków jako na dowód Bożej przychylności.

Ciało Kierowniczenie nie odznacza się konsekwencją w nauczaniu, co uwidacznia się w trwających dotychczas zmianach w tej doktrynie. Mają oni 100% wskaźnik porażek względem swoich proroctw i zapowiedzi czasu nadejścia końca świata. Żaden z nich nie potrafi dokonywać cudów. Nie istnieje żaden dowód na to, że są rzecznikiem Boga lub że On się niemi posługuje.

Kto naprawdę jest Niewolnikiem?

Powszechne zrozumienie przypowieści o Niewolniku (lub Szafarzu, jak oddają to inne przekłady Biblii) jest takie, że chodzi o duszpasterzy w zborach.

*** Strażnica nr4 z 1981, s.22 ***

Niektórzy twierdzą, że ten "niewolnik" to duszpasterz albo jego urząd, który zobowiązuje go do troszczenia się o zaspokojenie duchowych potrzeb gminy wyznaniowej bądź parafii. Przybycie Pana ma oznaczać powrót Chrystusa albo też śmierć danego duszpasterza. Cała przypowieść miałaby w tym wypadku na celu pobudzenie duchowieństwa do należytej dbałości o swoich podopiecznych.

W książce Commentary on Matthew 24 Matthew Henry napisał:

Odnośnie dobrego sługi; jawi się on tutaj jako rządca domostwa; jako taki powinien on być wiernym i roztropnym; a jeśli się takim okaże, otrzyma wiecznotrwałe błogosławieństwo. Są to dobre nauki i zachęty dla sług Chrystusa. Po pierwsze, mamy tu do czynienia z jego pozycją i urzędem. (...) Kościół Chrystusowy jest jego domostwem. (...)

Po drugie, właściwe wywiązywanie się przez niego z urzędu. Dobry sługa, jeśli jest w ten sposób uprzywilejowany, będzie dobrym szafarzem; ponieważ

1. Jest on wierny; szafarz musi takim być, 1 Kor. 4:2. Okazano mu zaufanie, więc i on musi być godny zaufania; a im więcej ma zaufania, tym więcej się od niego oczekuje. Są to niezwykłe dobra, które powierzono usługującym (2 Tym. 1:14); i muszą oni być wierni, tak jak był Mojżesz, Heb. 3:2. Chrystus polega na tak usługujących, i tylko na takimch, którzy są wierni, 1 Tym. 1:12. Wierny sługa Jezusa Chrystusa to ktoś taki, kto szczerze zabiega o zaszczyty dla Pana, a nie o swoje własne; przekazuje całkowite polecenia Boga, a nie według swojego upodobania czy mniemania; podąża za wytycznymi Chrystusa i trwa przy nich; obstaje za maluczkimi, napomina wywyższających się i nie ma względu na osobę.

W zgodzie z tym pozostają słowa z 1 Koryntian 4:1,2, gdzie powiedziano:

Niechże człowiek ocenia nas jako podwładnych Chrystusa oraz szafarzy świętych tajemnic Bożych. A w tym wypadku od szafarzy oczekuje się, żeby taki okazał się wierny.

Nie jest to zrozumienie Strażnicy. Przypowieść mająca motywować osoby posiadające władzę do kierowania się miłością ze względu na swoje stanowisko, została przekształcona w proroctwo i wykorzystana jako upoważnienie dla małej grupy przywódców do objęcia niepodważalnej władzy.

Istotne zmiany w Strażnicy

Opierając się na niejasnej przypowieści, Strażnica rozpościerała cały wachlarz z góry założonych poglądów przy promowaniu interpretacji, kto został wyznaczony na Niewolnika, co uwidacznia się w licznych zmianach tej doktryny.

Początkowo Russell wypowiadał się, iż Niewolnik wyobraża całe "ciało Chrystusowe", czyli czyli małą trzódkę 144,000 mających panować w niebie.

*** Zion's Watch Tower z października/listopada 1881, s.5 ***

Wierzymy, że w to błogosławione dzieło zaopatrywania domowników wiary w pokarm na czas słuszny jest zaangażowany bezpośrednio lub pośrednio każdy członek ciała Chrystusowego. "Któryż tedy jest sługa wierny i roztropny, którego postanowił pan jego nad czeladzią swoją", aby jej dawał pokarm na czas słuszny? Czyż nie jest nim owo 'maluczkie stadko' poświęconych sług, którzy wiernie spełniają swe śluby oddania - ciało Chrystusowe - i czyż całe to ciało, zarówno indywidualnie, jak i zbiorowo, nie dostarcza domownikom wiary, czyli wielkiej kompanii wiernych, pokarmu na czas słuszny?

Nieco później terminu "niewolnik" zaczęto używać wobec jednej osoby, Pastora Russella. (Taka interpretacja została pierwotnie zasugerowana przez żonę Russella w liście datowanym na 1895 rok. Zobacz angielską Strażnicę Syjońską z 15 lipca 1906, ss.215,216, gdzie zamieszczono przedruk tego listu.) Uważano, że Russell został ustanowiony Niewolnikiem nadzorującym czeladź (prawdziwych chrześcijan) przed Drugim Przyjściem.

*** Zion's Watch Tower z 1 marca 1896, ss.47,48 ***

W naszych objaśnieniach tego tekstu uważaliśmy traktować zwrot "ten sługa" z myślą, że Duch pomylił się mówiąc "ten sługa", mając na myśli sług (liczba mnoga), i odnosiliśmy to do wszystkich prawdziwych sług Bożych. (...) Wadą poprzednich przekonań jest to, że słowa Pana wyraźnie wymieniają i czynią rozgraniczenie pomiędzy jego "domownikami" (jego wiernym ludem w ogólności), "współsługami" (liczba mnoga) i "onym sługą" specjalnie wyznaczonym jako przedstawiciel Pana w udzielaniu teraźniejszej prawdy jako pokarmu swoim "współsługom" oraz "domownikom".

*** Zion's Watch Tower z 15 kwietnia 1904, s.125 ***

W czasie wypełniania się tej przypowieści Pan miał naznaczyć sługę między domownikami, ażeby wyjawił tę rzecz i zwrócił uwagę wszystkich współsług i pewna odpowiedzialność miała być włożona na tę jednostkę. (...)

Bez względu jak bardzo byśmy chcieli zastosować tę figurę zbiorowo do ludu Pana, to fakty nam pokazują, że nie można zastosować to do klasy, gdyż jest tu mowa o jednostce. Na przykład w (Łuk 12:42), w zwyczajnym tłumaczeniu podaje "ten wierny szafarz", a w poprawnym tłumaczeniu jest podany "wierny szafarz". Myśl jest wymieniona szczególnie o jednostce a nie o wielu. Kiedy zwrócimy się do greckiego tekstu, to znajdziemy tam, że jest też położony nacisk na dwojaką formę - wierny, roztropny sługa. Jeżeli moglibyśmy w jakikolwiek sposób zastosować ten tekst do Jezusa Chrystusa albo do jego ciała to nie byłoby trudności zharmonizować jednego z wieloma członkami ciała Chrystusowego, lecz jeśli szafarz wspomniany miał rozdawać pokarm dla członków, jego współsług, to zdaje się, że musi to odnosić się do jednostki.

*** The Watch Tower z 1 grudnia 1916, s.356 ***

Tysiące czytelników Pastora Russella wierzy, iż on to wypełniał urząd "wiernego sługi", i że jego wielka praca była oddaną Domownikom wiary, była pokarmem we właściwym czasie. Jego skromność i pokora nie dozwalały mu otwarcie przyswajać sobie tego tytułu, lecz w prywatnej rozmowie przyznawał się do tego.

Nawet po śmierci Russella w 1916 roku w dalszym ciągu uznawano go za Wiernego Niewolnika.

*** The Watch Tower z 1 marca 1917, s.67 ***

STRAŻNICA bez wahania uważa Brata Russella za "wiernego i roztropnego sługę". Wydawał poselstwo wiernie, dokończył swego biegu i wszedł do swojej nagrody. Poprzez niego Pana dawał kościołowi posłanie, które było niezbędne dla każdego, kto w tym okresie żniwnym chciał osiągnąć chwalebną nagrodę.

*** Harfa Boża, 1921, ss.247,248 ***

Niezawodnie Pastor Russell zajmował stanowisko owego specyalnego sługi, które mu Pan przygotował, i jako taki spełniał urząd mądrego i wiernego szafarza, wydając pokarm na czas słuszny dla domowników wiary.

*** The Watch Tower z 1 maja 1922, s.68 ***

Być lojalnym wobec Pana, znaczy być posłusznym Panu. Porzucić lub nie uznać narzędzia wybranego przez Pana, to porzucić lub nie uznać samego Pana. Kto odrzuca sługę wysłanego przez Pana, odrzuca samego Pana. Pan użył człowieka zgodnie ze Swoim postanowieniem. Człowiekiem tym, który wypełnił wspomniany urząd był Brat Russell.

*** The Watch Tower z 1 marca 1923, s.68 ***

Wierzymy, że wszyscy, którzy radują się teraz w teraźniejszej Prawdzie, zgadzają się, że Brat Russell wiernie wypełnił urząd specjalnego sługi Pana; a także, że został postawiony nad całą majętnością Pana.

*** Dokonana tajemnica, wyd. z 1925, s.V ***

Z pomiędzy ziemskich istot posłaniec Laodycejskiego Kościoła stał się zacniejszym nad innych, że sługą owym wiernym i roztropnym był - Charles Taze Russell

Po śmierci Russella niezbędna stała się nowa interpretacja. W wydanej w 1917 roku ulotce The Parable of the Penny (Przypowieść o groszu) wspomniano, że Sługą jest Rutherford, który zastąpił Russella.

*** The Parable of the Penny, s.2 ***

Rzekł rządcy swemu. - Brat J.F. Rutherford, Prezes i Administrator Watch Tower Bible and Tract Society po śmierci Pastora, i wybrany na ten urząd zgodnie z jego wolą.

W 1926 roku Rutherford przeinterpretował pogląd na Wiernego Niewolnika z pojedynczej osoby na zbiorowość. Tym samym, zrozumienie zatoczyło pełne koło, jednak wówczas "sługa" oprócz 144,000 obejmował również Jezusa.

*** The Watchtower z 15 lutego 1927, s.53 ***

Widzimy zatem, że Sługą Jehowy jest Chrystus, i że Chrystus składa się z Jezusa oraz wiernych członków jego ciała, tak więc uznajemy za właściwe posługiwanie się terminem "Sługa" wobec samego Jezusa Chrystusa lub też wobec Jezusa Chrystusa i członków jego ciała zespolonych w jedno; a niekiedy ma on zastosowanie tylko względem członków ciała Chrystusa pozostających jeszcze na ziemi.

Z biegiem czasu Jezus został usunięty z pozycji wiernego sługi, a coraz wiekszy nacisk kładziono jedynie na małą trzódkę. Poprawianie tej interpretacji doprowadziło do zagmatwania owej doktryny, mianowicie tego Niewolnika (liczba pojedyncza) zaczęto opisywać jako klasę ludzi, która karmiła tę samą klasę ludzi! Przez wiele dziesięcioleci uważano, że niewolnik i domownicy stanowią tę samą grupę osób. 144,000 pomazańców jako całość było niewolnikiem, poczas gdy ta sama klasa 144,000 rozpatrywana jednostkowo była domownikami, którzy jako zbiorowość panowali nad sobą. Niewolnik wierny i roztropny to 144,000 jako całość. Domownicy to 144,000 jako jednostki. 144,000 karmiło 144,000. Pozostali Świadkowie Jehowy i ludzie ze świata nie byli bezpośrednio wymieniani w tej przypowieści. Usiłowano to wyjaśnić w poniżej cytowanym artykule.

*** Strażnica z 15 maja 1995, s.16 ***

Jeżeli klasę niewolnika tworzą wszyscy namaszczeni chrześcijanie jako zbiorowość, obojętnie, w którym zakątku ziemi mieszkają, to kim są "członkowie czeladzi"? Są to ci sami pomazańcy, ale rozpatrywani z odmiennego punktu widzenia — jako jednostki. Istotnie, mogą oni być uważani albo za członków "niewolnika", albo za członków "czeladzi", w zależności od tego, czy rozdzielają pokarm duchowy, czy też z niego korzystają. Zilustrujmy to przykładem: W Liście 2 Piotra 3:15,16 znajdujemy wzmiankę o listach Pawła. Czytając je, apostoł Piotr był jednym z członków czeladzi, którzy posilali się pokarmem duchowym dostarczonym przez Pawła jako przedstawiciela klasy niewolnika.

Był to nie tylko niepotrzebnie zagmatwany i udziwniony pogląd, gdyż w rzeczywistości Towarzystwo Strażnica nie działało na takich zasadach. Zdecydowana większość 144,000 nie karmiło owiec i nie miało wpływu na kształtowanie w Strażnicy doktryn, zasad czy procedur organizacyjnych. Ciało Kierownicze samo decydowało, co jest pokarmem dla owiec.

Kilku Namaszczonych Świadków, których poznałem, napisało poszczególne artykuły do Straznicy i uczestniczyło w kształtowaniu doktryn lub procedur. W minionych latach zdecydowaną większość artykułów napisanych zostało przez członków Drugich Owiec, a Ciało Kierownicze po prostu je autoryzwało.

*** Branch Organization Manual, 1977, 2005, s.24-1 ***

4. Osoby wyznaczone jako autorzy materiałów muszą oddanymi, ochrzczonymi braćmi lub siostrami, cieszącymi się dobrą opinią w swoich lokalnych zborach i posiadającymi umiejętności pisarskie. Powinne być przykładne, skromne oraz nie posiadać skłonności do dzielenia się w rozmowach z innymi o wykonywanej przez siebie pracy. (...)

5. PPRZYGOTOWYWANIE MATERIAŁU: Tematy, na postawie których pisze się artykuły są zróżnicowane. Niektóre artykuły będą miały związek ze sprawami duchowymi i powinny być one pisane przez braci.

Od czasu swojego powstania, Ciało Kierownicze posiadało zróżnicowaną liczebność - od siedmiu do osiemnastu namaszczonych mężczyzn. Kiedy Strażnica mówi swoim zwolennikom o "niewolniku wiernym i roztropnym", większość Świadków Jehowy rozumie to w znaczeniu postępowania według zasad wytyczonych przez Ciało Kierownicze, gdyż tylko ci członkowie kierują Organizacją.

Od mniej więcej 2009 roku Strażnica otwarcie przyznaje, że przewodzące Ciało Kierownicze reprezentuje Niewolnika, i rozpoczęła akcję bagatelizowania znaczenia reszty Pomazańców. Zastanówmy się dla przykładu nad poniższymi cytatami ze Strażnicy z 15 czerwca 2009:

*** Strażnica z 15 czerwca 2009, ss.23,24 ***

Jednak prawdziwi chrześcijańscy pomazańcy nie domagają się szczególnych względów. Nie uważają, że skoro są pomazańcami, to posiedli wyjątkowe zrozumienie, lepsze nawet niż niektórzy bardzo doświadczeni członkowie "wielkiej rzeszy". (...)

Czy wszyscy pomazańcy żyjący na ziemi pozostają ze sobą w kontakcie, by uzgadniać nowe zrozumienie duchowych prawd? Nie. Chociaż obowiązek karmienia duchowej czeladzi spoczywa na całej klasie niewolnika, to jednak nie każdy jej członek ma te same zadania. (...)

Podobnie dzisiaj ograniczona liczba pomazańców ma za zadanie reprezentować klasę niewolnika. Tworzą oni Ciało Kierownicze Świadków Jehowy.

W dobie obecnej (...) Ciało Kierownicze reprezentuje klasę niewolnika wiernego i roztropnego. [Dopisek do ilustracji na s.23]

Taką samą opinię wyrażono w roku 2010:

*** Strażnica z 15 lipca 2010, ss.22,23 ***

Czy "jaśnieć" mieli wszyscy namaszczeni naśladowcy Chrystusa? W pewnym sensie tak, ponieważ wszyscy chrześcijanie mają uczestniczyć w dziele głoszenia i czynienia uczniów oraz budować współwyznawców na zebraniach. Pomazańcy mają świecić w tych dziedzinach przykładem (Zach. 8:23). Ponadto w okresie końca miały być objawione kolejne głębokie prawdy. Wspomniane już proroctwo Daniela zostało ‛zapieczętowane’ właśnie do tego czasu (Dan. 12:9). Przez kogo i w jaki sposób duch będzie badał te duchowe kwestie?

Kiedy przychodzi czas na dokładniejsze wyjaśnienie jakiegoś ważnego zagadnienia, w zrozumieniu go duch święty pomaga odpowiedzialnym przedstawicielom klasy "niewolnika wiernego i roztropnego" w Biurze Głównym (Mat. 24:45; 1 Kor. 2:13). Członkowie Ciała Kierowniczego wspólnie omawiają kwestie wymagające uściślenia (Dzieje 15:6). Rezultaty takiej analizy publikują potem dla pożytku nas wszystkich.

*** Strażnica z 15 września 2010, s.23 ***

Zarówno pomazańcy, jak i towarzyszące im drugie owce wiedzą, że gdy podporządkowują się przewodnictwu Ciała Kierowniczego, w rzeczywistości podążają za swym Wodzem, Chrystusem.

*** Strażnica z 15 września 2010, s.26 ***

Jako Głowa zboru Chrystus powierzył "niewolnikowi wiernemu i roztropnemu" zarządzanie ziemskimi sprawami Królestwa. Postanowił, że poprzez Ciało Kierownicze, reprezentujące tego niewolnika, będzie udzielał wskazówek namaszczonym "członkom czeladzi" i towarzyszącym im "drugim owcom".

Z kolei w roku 2011 oświadczono, że nie ma nawet potrzeby wiedzieć, kto jest Pomazańcem.

*** Strażnica z 15 sierpnia 2011, s.22 ***

Pewne czynniki — między innymi dawne przekonania religijne lub nawet zaburzenia psychiczne bądź emocjonalne — mogą powodować, że ktoś błędnie uzna, iż ma powołanie niebiańskie. Dlatego nie da się ustalić dokładnej liczby pomazańców na ziemi; zresztą nie jest nam to potrzebne.

Chociaż oświadczono, że Ciało Kierownicze nadzoruje pozostałych Pomazańców, to nie wyjaśniono, jakie miejsce zajmują Pomazańcy, ani w jaki sposób będą odgrywać swoją rolę jako część Niewolnika. Niemniej odrzucenie poglądu jakoby wszyscy Pomazańcy byli Niewolnikiem, doprowadza do wniosku, iż Pomazańcy jako całość nie mają większego znaczenia. Stało się jasne, że tylko Ciało Kierownicze ma wpływ na "karmienie trzody" oraz bieżące sprawy organizacyjne i uznało samo siebie za reprezentanta Niewolnika.

Oficjalnie nastąpiło to podczas dorocznego Zgromadzenia Statutowego 6 października 2012 roku. W listopadzie 2012 r. na stronie jw.org opublikowano na ten temat informację i jest ona już także zamieszczona w Strażnicy z 15 lipca 2013 roku.

*** Sprawozdanie ze Zgromadzenia Statutowego [www.jw.org] ***

Rozważenie dowodów prowadzi do następujących wniosków: "Niewolnik wierny i roztropny" został ustanowiony nad członkami czeladzi Jezusa w roku 1919. Niewolnikiem tym jest niewielka grupa braci namaszczonych duchem świętym, która usługuje w Biurze Głównym podczas obecności Chrystusa i ma bezpośredni udział w przygotowywaniu i rozdzielaniu pokarmu duchowego. Gdy członkowie tej grupy współpracują jako Ciało Kierownicze, występują wówczas w roli "niewolnika wiernego i roztropnego".

*** Strażnica z 15 lipca 2013, s.22 ***

Zgodnie z ustanowionym przez Jezusa wzorcem karmienia wielu rękami niewielu chodzi o niewielką grupę namaszczonych braci, którzy są bezpośrednio zaangażowani w przygotowywanie i udostępnianie pokarmu duchowego podczas obecności Chrystusa. Przez cały okres dni ostatnich pomazańcy tworzący wiernego niewolnika razem usługiwali i usługują w Biurze Głównym. Od kilkudziesięciu lat owego niewolnika stanowi Ciało Kierownicze Świadków Jehowy. Zauważmy jednak, że chociaż "niewolnik" składa się z grona osób, to Jezus w swoim przykładzie mówi o nim w liczbie pojedynczej. Dlatego Ciało Kierownicze podejmuje decyzje kolektywnie.

Na szczególne znaczenie w tym nauczaniu zasługuje to, że Niewolnik tylko wtedy wyobraża Ciało Kierownicze, gdy działa ono kolektywnie jako grupa, co opisano słowem "grono".

Zastanawia tu jedno: Jeżeli Bóg naprawdę wyznaczył do tej roli Ciało Kierownicze w 1919 roku, to dlaczego aż 93 lata zajęło im pojęcie prawdy o tej doktrynie?

Istotną sprawą odnośnie tego nauczania jest fakt, że w roku 1981 Strażnica poruszała zagadnienie, jakoby tylko czołowi przedstawiciele wyobrażali klasę Niewolnika, co nazwano poglądami zwodniczymi i pochodzącymi od oponentów; innymi słowy, były to odstępcze nauki.

*** Strażnica nr4 z 1981, ss.22, ***

W przekonaniu Świadków Jehowy "niewolnik" to grupa namaszczonych duchem chrześcijan żyjących na ziemi w okresie 19 stuleci od Pięćdziesiątnicy po dzień dzisiejszy. "Czeladzią" są natomiast ci naśladowcy Chrystusa jako jednostki.

Ten i ów z czytelników być może uzna wyłuszczony pogląd za nieco ścieśniony, wręcz sekciarski. Ktoś inny wysunie zastrzeżenia przeciwko temu, iż "niewolnik" i "czeladź" mają przedstawiać tę samą klasę: raz jako grupa osób, to znów jako jednostki. Gotów będzie [w ang.: "The objectors may" czyli "Oponenci będą"] przy tym argumentować, że przecież nie wszyscy namaszczeni uczniowie Chrystusa biorą udział w przygotowywaniu pokarmu duchowego, wobec czego "niewolnik" ewentualnie mógłby wyobrażać tylko czołowych przedstawicieli, a "czeladź" tych, którzy korzystają z ich usług w zborach.

Narzucanie jakiejkolwiek interpretacji tej przypowieści nie ma najmniejszego sensu. Oszukiwanie samego siebie nie daje żadnego pożytku, a nawet przynosi szkody pod względem duchowym. Trzeba więc starać się zrozumieć ją przy pomocy Biblii. Do jakiego wniosku się wtedy dochodzi?

(...) Okazało się jednoznacznie, iż twierdzenie, że "sługa" Boży, którego Panem jest Jezus, to ogół wszystkich namaszczonych naśladowców Chrystusa Jezusa — ma mocne podstawy biblijne.

Jak ustalono rok 1919?

Nadzwyczajny nacisk położono na rok 1919, to znaczy rok, o którym powiedziano, iż wtedy Jezus wybrał Strażnicę i jej Ciało Kierownicze aby reprezentowały go na ziemi. Jak solidne podstawy ma ta doktryna, którą podtrzymano tego roku?

Istnieje kilka kroków, żeby ustalić rok 1919, opartych w wiekszości na Objawieniu 11, jednak żaden z nich nie wytrzymuje starcia z logiką.

  1. Punktem wyjściowym jest październik 1914 roku, czyli rok, któremu przypisuje się objęcie przez Jezusa władzy w niebie.

    • Rok 1914 nie znajduje biblijnego uzasadnienia jako początek niebiańskiego panowania Jezusa i jest tematym opartym na własnych oczekiwaniach.
  2. W czerwcu 1918 roku Jezus przychodzi na inspekcję swojej ziemskiej organizacji. Jest to oparte na Objawieniu 11:2,3, gdzie wspomniano, iż świątynia miała być deptana przez 42 miesiące czyli 1260 dni (3 i pół roku). Czerwiec 1918 odpowiada czasowi uwięzienia Zarządu Strażnicy.

    • Odnośnie królewskiej władzy Jezusa uważa się, że objął ją w październiku 1914 roku, jednak początek 42 miesięcy ustalono na grudzień. Nie istnieje żadne inne wyjaśnienie dwumiesięcznej luki oprócz tego, że jest konieczna aby owe 42 miesiące kończyły się w czerwcu 1918 roku.

  3. 9 miesięcy później, w marcu 1919 roku, zarząd Strażnicy został uniewinniony. Ten 9-miesięczny okres opiera się 3 i pół dnia z Objawienia 11:9.

    • Podczas gdy 42 miesiące z Objawienia 11 traktuje się jako literalne 42 miesiące, to o 3 i pół dnia z tego samego 11-go rozdziału Objawienia uczy się, iż jest to obrazowe 9 miesięcy. (3 1/2 roku = 3 1/2 roku ... 3 1/2 dnia = 9 miesięcy)

  4. Ma to odpowiadać wyznaczeniu przez Jezusa Ciała Kierowniczego Strażnicy na swojego niewolnika.

    • Uwolnienie Rutherforda z więzienia było wydarzeniem zupełnie nieistotnym dla większości ludzi i trudno uzasadnić, by z tego powodu "wielka bojaźń padła na tych, którzy na nich patrzyli" (Obj 11:11).

Zamieszczona poniżej tabelka pochodzi z materiałów omawianych na Kursie Usługiwania w połowie lat 2000. Ten graficzny szkic ma na celu skrótowe pokazanie powyżej omówionego rozumowania Strażnicy, jak również rzuca światło na rozbieżności czasowe pomiędzy symbolicznym 3,5 dnia a dosłownymi 1,260 będacymi wielokrotnością 75.

Każdego Świadka Jehowy powinna głeboko zaniepokoić sprawa, iż podłoże doktryny o roku 1919, roku tak kluczowym z punktu widzenia ich autorytarnych roszczeń o przywództwo, oparte jest na tak bezpodstawnej biblijnej manipulacji.

Konsekwencje

Strażnica twierdziła, że Niewolnikowi powierzono wszelką władzę:

*** Strażnica nr7 z 1972, s.10 ***

Fakty historii nowożytnej wykazują, że w roku 1919 Jezus ożywił tych mocno udręczonych uczniów i zebrał ich w dobrze zespoloną grupę. Z kolei jako klasę swego "niewolnika" ustanowił ich "nad całą swoją majętnością", to jest nad wszystkimi ziemskimi sprawami swego Królestwa.

Nie miało to jednak pokrycia w Piśmie Świętym. Biblia oznajmia, że ustanowienie nad całą majętnością ma nastąpić po przybyciu Pana.

*** Mateusza 24:46,47 ***

Szczęśliwy ów niewolnik, jeśli jego pan, przybywszy (erchomai), zastanie go tak czyniącego! Zaprawdę wam mówię: Ustanowi go nad całym swoim mieniem.

Ponieważ Pamiątka miała być obchodzona do czasu przyjścia Pana, więc Pan jeszcze nie przyszedł, a tym samym Niewolnik nie został ustanowiony nad całą jego majętnością.

*** 1 Koryntian 11:26 ***

Bo ilekroć jecie ten chleb i pijecie ten kielich, obwieszczacie śmierć Pana, aż on przybędzie (erchomai).

Osoby przewodzące przedwcześnie przejęły panowanie dla siebie i je podtrzymywały. Dokonana w 2012 roku interpretacja doktryny bez zająknięcia pomija chrześcijan żyjących pomiędzy 33 r.n.e. a 1919 r.n.e. i wynosi na piedestał elitaryzm i znaczenie Ciała Kierowniczego. Stoi to w sprzeczności z przypowieścią, która wskazuje, że w tym czasie starsi mają być pasterzami w zborach.

Ktoś mógłby mniemać, że Świadka Jehowy można zdefiniować jako osobę, która czci Jehowę. Jednakże pojęcie, kogo można określić jako będącego Świadkiem Jehowy nie zasadza się na wielbieniu Jehowy, ale raczej na podążaniu za "niewolnikiem wiernym i roztropnym". W trakcie przesłuchań przed komitetem sądowniczym najczęściej zadawanym pytaniem nie jest to, czy Świadkowie wierzą w Biblię i czy wielbią Jehowę lecz czy wierzą, że Bóg naszych czasach posługuje się Niewolnikiem Wiernym i Roztropnym, który związany jest ze Strażnicą. Jeśli dana osoba wierzy w Biblię i Jehowę, mimo wszystko może zostać wykluczona za odstępstwo, gdy otwarcie przyzna, iż przywódcy Strażnicy nie reprezentują niewolnika Jehowy.

Ciału Kierowniczemu udało się odwrócić uwagę od Jezusa za pomocą swojej doktryny, mówiącej, że Jezus jest pośrednikiem wyłącznie dla klasy Niewolnika i że zbawienie można osiągnąć jedynie poprzez utrzymywanie społeczności z tymże Niewolnikiem.

*** Worldwide Security Under the "Prince of Peace", 1986, ss.10,11 ***

Jest on Pośrednikiem pomiędzy swoim niebiańskim Ojcem, Jehową Bogiem, a narodem duchowego Izraela, którego liczba jest ograniczona jedynie do 144 000 członków.

*** Strażnica z 1 maja 1993, s.17 ***

Jezus wiedział, że wykupi tych swoich naśladowców własną krwią, słusznie więc określił ich zbiorowo mianem swego niewolnika.

*** Strażnica nr17 z 1980, s.15 ***

Dla utrzymania więzi ze "Zbawicielem naszym, Bogiem", ta "wielka rzesza" musi dbać o pozostawanie w jedności z ostatkiem duchowych Izraelitów.

Zamiast przyciągać ludzi do Jezusa, Ciało Kierownicze dokonując nadużycia na przypowieści o Wiernym i Roztropnym Niewolniku skierowało uwagę bezpośrednio na siebie, umieszczając swoją władzę pomiędzy Jezusem a jego naśladowcami.

W Strażnicy z 15 kwietnia 2013 roku zamieszczono ilustrację przedstawiającą organizacyjny schemat panującej tam hierarchi (skan powyżej). Nie ma w niej już odniesienia do Pomazańców ani wyodrębnienia Ciała Kierowniczego od Klasy Niewolnika ale zotała wydłużona począwszy bezpośrednio od Jehowy poprzez Ciało Kierownicze, Komitety Oddziałów, Nadzorców Podróżujących, Grona Starszych, Zbory, a kończąc na Głosicielach. Za podstawę niebiańskiej Organizacji ilustracja bierze Duchowy Rydwan z 1 rozdziału księgi Ezechiela. Rzeczą niespotykaną w chrześcijańskich religiach jest wybranie przez nich takiej wizualizacji, w której na żadnym szczeblu nie umieszczono Jezusa, lecz bezpośrednio pod Jehową jest Ciało Kierownicze. Nie istnieje żaden przekonywujący powód, dlaczego nie można się było tu posłużyć Księgą Daniela 7 - do której nawiązuje ta sama Strażnica - gdzie wspomniano o Tronie na kołach, pośród których stał Syn Człowieczy.

Ciało Kierownicze wykorzystuje wykładnię o Niewolniku w celu wmawiania innym, iż bez niego Biblia pozostaje poza sferą zrozumienia.

*** Codzienne badanie Pism, 4 marca 2012 ***

Gdybyśmy ignorowali wskazówki osób, które Jezus wyznaczył do troszczenia się o jego mienie, nie zdołalibyśmy nawiązać bliskiej więzi z Jehową. Bez wsparcia "niewolnika wiernego i roztropnego" nie zrozumielibyśmy w pełni nauk zawartych w Słowie Bożym ani nie umielibyśmy ich stosować w praktyce.

*** Strażnica z 1 października 1994, s.8 ***

Każdy, kto chce zrozumieć Biblię, powinien zdawać sobie sprawę, iż "wielce różnorodną mądrość Boga" można poznać tylko dzięki ustanowionemu przez Jehowę kanałowi łączności, którym jest niewolnik wierny i roztropny.

*** Strażnica z 1 grudnia 1990, s.19 ***

Mamy też sposobność miłować braci sprawujących przewodnictwo w zborze lub w ogólnoświatowej widzialnej organizacji Jehowy. W zakres tego wchodzi zachowywanie lojalności wobec "niewolnika wiernego i rozumnego" (Mateusza 24:45-47). Musimy przyznać, że choćbyśmy nie wiadomo jak długo czytali Biblię, nigdy nie poznalibyśmy prawdy samodzielnie. Nie odkrylibyśmy prawdy o Jehowie, o Jego zamierzeniach i przymiotach, o znaczeniu i doniosłej roli Jego imienia, o Królestwie, okupie złożonym przez Jezusa, o różnicy między organizacją Bożą a organizacją Szatana ani o tym, dlaczego Bóg dopuszcza zło.

*** Strażnica nr22 z 1968, s.2 ***

Biblia jest Księgą organizacyjną i należy do zboru chrześcijańskiego jako całości, a nie do pojedynczych osób, bez względu na to, jak szczerze by one wierzyły, że ją potrafią interpretować. Z tego samego powodu Biblii nie można właściwie rozumieć bez uwzględniania widzialnej organizacji Jehowy.

Biblia została nam dostarczona, abyśmy mogli poznać wymagania Boże. Czyżby Strażnica była w stanie dać ludziom większe oświecenie niż słowa Jezusa? A ujmując rzecz ściślej, to czy nie jest tak, że kiedy Strażnica wypowiadała się o sprawach nie zawartych w Biblii, to za każdym razem okazywało się to błędne i podlegało później zmianom? Weźmy pod uwagę takie sprawy:

  • Niespełnione zapowiedzi odnośnie dat.
  • Dziwaczne informacje medyczne i niebezpieczne dla zdrowia zalecenia, takie jak poglądy, że szczepionki i przeszczepy narządów są niechrześcijańskie.
  • Zmiany w stanowisku wobec krwi.

Czyż to nie za sprawą przekroczenia podanych w Piśmie Świętym wytycznych odnośnie wykluczania Niewolnik stworzył praktykę, która niesie ze sobą destrukcyjne skutki w życiu setek tysięcy ludzi, rozbijając rodziny na całe dziesięciolecia?

Gdy jakaś grupa ludzi twierdzi, że posiada jakieś specjalne pełnomocnictwa od Boga aby występowała w charakterze Jego jedynych przedstawicieli, ryzykuje sprawowanie kontroli nad ludźmi bez upoważnienia, powodując tym samym tragiczne konsekwencje dla wiernych. Chrześcijanie muszą stale zważać na biblijne ostrzeżenia przed kroczeniem za innymi, oraz pamiętać, kto w rzeczywistości jest ich Głową.

Psalm 146:3

Nie pokładajcie ufności w dostojnikach ani w synu ziemskiego człowieka, do którego nie należy wybawienie.

1 Koryntian 11:3

Ale chcę, byście wiedzieli, że głową każdego mężczyzny jest Chrystus, a głową kobiety jest mężczyzna, a głową Chrystusa jest Bóg.